Diyabetes mellitus-şeker hastalığı: Pankreas organımızdan vücuda salınan hormonlardan biri olan insülin hormonunun yeterli salıanmaması veya yeterli salınsa da işlevini yerine getirememesi nenedleriyle ortaya çıkabilen bir durumdur. Birkaç tipi vardır. Şeker hastalığı adı da verilen şekerli diyabet, orta yaşlarda, genellikle 50-65 yaşları arasında hafif olarak başlayabilir ve ancak genel bir muayene sırasında rastlantıyla ortaya çıkar. Şeker hastalığı yaşamın erken çağlarında başlarsa çok daha ağır seyreder.

Belirtileri: Sık sık tekrarlayan çıbanlar, kadınlarda dış üreme organlarında kaşıntı, geceleri el ve ayaklarda karıncalanma ve uyuşma hastalığın ilk belirtileridir.

Seyri: İdrarda bol şeker vardır. Dil yüzeyi düzgün olduğu halde dişetlerinde yaralar ortaya çıkar. Hastada giderek artan, susuzluk duygusu, halsizlik, sık ama az idrara çıkma görülür. Kadınlarda, dış üreme organlarında şiddetli bir kaşıntı oluşur, âdet kesilmesi görülür. Ağır vakalarda hastanın soluğu aseton kokar. Tedavi edilmediği takdirde hastada koma ve bilinç kaybı başlar.

Tedavi: Hastalığın akciğer tüberkülozu gibi başka bir bulaşıcı hastalığa eşlik edebileceği düşünülerek hastanın çok dikkatli bir muayeneden geçirilmesi gerekmektedir. Kandaki şeker düzeyi normale ininceye kadar hastaya ensülin tedavisi uygulanır. Hastanın diyetinde şekersiz gıdalara yer verilir. Bu arada sık sık idrar kontrolü ve kan tahlili yapılmalıdır. Dikkat edilmesi gereken en büyük sorun hastada oluşabilecek diyabet komasıdır.